Annabergit
prace magisterskie Dobrze wykształcone, duże kryształy są rzadkie, zwykle słupkowe, spłaszczone, często prążkowane; kuliste, krystaliczne powłoki lub zbite, amorficzne, często ziemiste masy, Łupliwość; wyraźna; gęstość: 3,07; barwa: biały, szary, jasnozielony do intensywnie żółtozielonego, jabłkowozielony. Powstawanie i wystąpienia. Jako minerał wtórny w strefie wietrzenia i w czapie żelaznej złóż kruszcowych zawierających nikiel. Jako naloty i powłoki na kruszcach niklu, jak chloantyt lub nikielin, często obok erytrynu i farmakolitu. W Harzu w znacznych skupieniach na wietrzejących hałdach łupków miedzionośnych; w Reńskich Górach Łupkowych jako produkt rozkładu nikielinu i chloantytu, w kopalniach kruszców Annabergu i Schneebergu /Saksonia; Richelsdorf/Hesja, Niemcy. Najładniejsze okazy pochodzą z Cobalt/Kanada; Allemont/Francja; Gonnosfanadiga/Sardynia i z Valsassina/Como, Włochy, Odmiana annabergitu bogata w magnez „cabreryt\" występuje w Sierra Cabrera w Hiszpanii i w Laurion w Grecji. Znaczenie i zastosowanie. Nazwa pochodzi od kopalni kruszców Annaberg w Saksonii. Minerał jest rzadko wykorzystywany jako ruda i ma przede wszystkim znaczenie jako obiekt kolekcjonerski. pozycjonowanie w wyszukiwarkach w olsztynie.
