Vanadynit
india calling cards Kryształy różnorodnie wykształcone. Zwykle słupkowe, wydłużone f 5~4 według osi Z krótkokolumnowe, ostre piramidy heksagonalne, bogate w ściany igły, także graniaste, nerkowe, sferolityczne skupienia, kryształy szkieletowe, podziurkowane. Lupliwość: brak; gęstość: 6,8-7,1; barwa: żółty, brunatny, często pomarańczowoczerwony, jasnożółty do brunatnawożółtego, rzadko biały lub bezbarwny. W sieci krystalicznej vanadynitu wanad może być zastępowany przez fosfor lub arsen. Powstawanie i wystąpienia. Głównie jako minerał wtórny strefy wietrzenia wielu złóż kruszców ołowiu. Obir w Karyntii/Austria; Mieś /była Jugosławia; Apache Minę, Old Yuma Minę, Arizona/USA; ładne kryształy z Mibladen/ Maroko; Abenab/Namibia (do 5 cm); kopalnia Ahumada, Los Lamentos/ Meksyk. Często występuje z piromorfitem, mimetesytem i jest obrośnięty decloizytem. Znaczenie i wykorzystanie. Mineralog Andreas M. Del Rio już w 1801 roku był przekonany, że odkrył nowy metal badając rudę ołowiu z Zimapan. Późniejsze badania tych rud, przywiezionych do Europy przez Alexandra von Humboldta, wykonane przez Friedricha Wóhlera wykazały obecność w niej rok wcześniej odkrytego pierwiastka wanadu. Eksploatuje się rudy, które zawierają nawet poniżej 2% metalu. Wanad stosuje się jako metal stopowy polepszający jakość stali i do produkcji katalizatorów. Światowa roczna produkcja w 1989 roku wynosiła 35000 ton. LO Nr.1 w Makowie Mazowieckim
