Wavellit
international phone card Kryształy słupkowe, igiełkowe, o prążkowanych ścianach; charakterystyczne dla minerału są skupienia sferolityczne o kształcie półkuli lub nerkowate, które mogą osiągać średnicę wielu centymetrów. Lupliwość: wyraźna; gęstość: 2,3-2,4; barwa: bezbarwny, zwykle szary, żółtawy, brunatny do brunatnoczarnego, niekiedy zielony lub niebieski. Powstawanie i wystąpienia. Wavellit pochodzenia hydrotermalnego występuje w żyłach i warstwach, najczęściej jest jednak pochodzenia wtórnego w łupkach krystalicznych i skałach osadowych, zwłaszcza z limonitem, w złożach manganu i fosforytów. W dużych ilościach znaleziony w Holly Springs, Pensylwania/ USA; kuliste skupienia w łupkach Ouro Preto/Brazylia; St. Austel, Kornwalia/Anglia; jako spoiwo brekcji w niebieskawozielonych sferolitycznych skupieniach kulistych w Montgomery County, Arkansas/USA; białe sferolityczne kule znane sa z Harzu; graniaste skupienia niekiedy zielonkawej barwy występują w Diinsbergu koło GieBen; w Langenstriegis/ Saksonia; Ronneburg/Turyngia, Niemcy; Kirunavaara/Szwecja; Góry Świętokrzyskie (Wiśniówka, Barcza). Znaczenie i zastosowanie. Minerał został odkryty w 1800 roku przez lekarza z Devonshire Williama Wavella; nazwany od swego odkrywcy przez lekarza, chemika i mineraloga Williama Babingtona. Był eksploatowany w Holly Springs i wykorzystywany do produkcji nawozów fosforowych. asg
